De 5e editie van de Kippenren stond vandaag weer voor de deur. Lijkt wel of bij dit evenement de zon altijd schijnt. Het was dus weer een heerlijk weertje. Even dacht ik dat het wat te koud zou zijn maar de loop was pas om half 3 en dan heeft de zon ook in de lente weer aardig wat tijd gehad om de aarde wat op te warmen. Samen met Niekarks nieuw talen, Leoni Alfrink gingen we zeer op tijd op pad naar het dorp van de kip en het ei. De start was een half uur verzet vanwege een begrafenis stoet. Keurig netjes van de organisatie en dus blij dat dit toch nog kan. Leoni had geen voorinschrijving gedaan en wilde wel graag op tijd zijn. Dus behoorlijk vroeg waren we op het al behoorlijk drukke plein waar de kinderloop in volle gang was. Altijd weer leuk om die kleine kindjes hun rondje te zien rennen. Startnr ophalen en Leoni even beslissen wat ze ging lopen. de halve of de 1/4 marathon. De kanjer ging de de halve lopen. Ik had me ingeschreven voro de 1/8 marathon en zou dus weer snel terug zijn. De tijd mooi overbruggen met het schieten van plaatjes van onze Loopgroep en Running 2000 atleten. Een 1.5 uur van te voren aanwezig zijn is wel erg lang maar je komt altijd zoveel bekenden tegen dat de tijd snel vergaat. Ook Melanie was weer eens op stap gegaan om een rondje van 5.25km te lopen. Altijd leuk om haar weer te zien en even bij te kletsen. 20 min van te voren maar eens het echte hardloop tenue aangedaan en zorgen dat ik ver genoeg vooraan zou staan in het toch wel erg smalle startvak. Vooraan staan lukte. Wel heel erg vooraan. Gewoon met de voet op de streep.

Eindelijk weggeschoten en zorgen niet te hard weg. Maar ook weer niet te langzaam omdat ik toch weer te maken had met een paar andere veteranen concurrenten. Vorig jaar streed ik tegen Erno Meuleman en die was weer van de partij. En ook weer de snelle opstarter Jaap Stijlaart. Vroeger altijd goed voor snelle tijden en nu net weer begonnen met de loopsport. Ik liep even een honderdtal meter met Jaap maar liet hem vervolgens wat achter mij. Erno had ik nog niet gezien maar ik voelde gewoon dat hij vlak achter mij zat. En vlak voordat we het rotstuk van een krappe kilometer opgingen zat hij inderdaad in mijn kielzog. Het rotstuk is een stuk onverhad. Een stuk gras van een metertje of 800. Niet echt een lekker stuk om snelheid te houden. Maar door mijn lichte postuur wist ik toch weer uit te lopen en voorsprong te behouden. De 4 snellere lopers voor mij waren allemaal jeugdige lopers en ik was dus op weg een gouden kip te bemachtigen. Erno kwam op het asfalt toch weer aardig op mijn hielen maar gelukkig net niet dicht genoeg om mij niet als eerste over de streep te laten gaan. Niet veel later kwam Melletje ook over de streep. Als eerste dame dus ook zij mocht een anderhalf uur later een mooie kip in ontvangst nemen.

De 5km prijsuitreiking duurt altijd wat lang bij de Kippenren, maar gaf mij de gelegenheid om de Nikon uit de auto te halen en o.a. wat Loopgroep2000 lopers op de gevoelige digitale plaat te zetten. Ludger deed het weer erg goed en kwam als 3e overall winnaar, maar later bleek ook als 3e veteraan de streep over. De veteranen waren weer eens sneller op de lange afstand dan de jeugd. Het was nu wachte op Leoni. Leoni die als 2e dame het eerste rondje van 10.5km volbracht en volgens de speaker de nr 1 dame aardig op de hielen zat. En ja hoor niet echt veel later dan de nr 1 kwam ze over de streep. Geen gouden kip?

Dit jaar had de organisatie gekozen om alleen de 1e een prijs te geven. Toch wel erg merkwaardig en vreemd om niet met z’n 3-en op het podium te staan. Moeten ze volgend jaar toch echt weer veranderen. Ik dus op het podium en een levens grote gouden kip in de armen. Melanie een grote kip in haar handen en daarover bijzonder verheugd was. We stonden bijna op punt om naar huis te gaan toen we zagen dat de 1e dame van de halve een veteraan was. Dus…. Leoni ook in de prijzen. Leoni ook een goude kip. Met de armen vol met bloemen, kippen, tassen liep het Niekarks duo richting de auto om vervolgens met een mooi gevoel weer naar het mooie Nijkerk af te reizen.

Meestal rondom deze tijd op “warmtetraining” in Spanje en dus niet aanwezig bij de Veluwepoortloop, maar dit jaar gelukkig wel weer eens van de partij bij de mooie thuiswedstrijd in ons mooie Niekark. De 3e 5km in een week tijd. Beetje te veel, maar dit wilde ik toch echt niet missen. En ik was zeker niet de enige Running2000 aanwezige . Ook het veteranen duo Wout Mensink en Ludger Stuijt  en ons nieuwe Loopgroep2000 lid, Albert Meijer, waren aanwezig in de parel van de Veluwe. Wout en Ludger beide goed voor snelle tijden, hadden gekozen voor de 10km en zouden een goede haas kunnen zijn voor Albert. Albert die pas 2 maanden bij ons traint, maar volgens de berekeningen al een prettige 36tiger zou kunnen lopen. Wout gewoon volgen was dus het advies. Ja, ook dit keer werden we weer met goede adviezen bijgestaan door een enthousiaste coach Richard. Met z’n allen werd ingelopen en werden de start en finish routes verkend. Vooral de laatste kilometer is het wat oppassen geblazen om niet verkeerd te lopen. Na een gezellige inloopfase was het de beurt aan de 10km lopers om al rennend van het mooie boeren landschap tussen Nijkerk en Putten te gaan genieten. Albert had het advies van ons “goed” in de oren geknoopt en liep de eerste 2.5 km gewoon op topsnelheid mee met de uiteindelijke winnaar die over het geheel zo’n 33,5 minuut deed.

Iets te snel van start en hij moest dat bekopen met een voor hem ietwat teleurstellende tijd van maar liefst 37,24. Maar prachtig genoeg voor een mooie 3e plaats bij de senioren. Wout en Ludger deden het ook niet slecht en eindigden in de 35 plus veteranen klasse als 2e en 3e achter de winnaar van de Amersfoort marathon.

Iets later dan de 10km start was ik aan de beurt om mij aan de startstreep te nestelen tussen enkele voor mij niet onbekende lopers. Ronald op der Heijde en Leon van Hamersveld. Niet te snel weg was het advies van Coach Richard. Wat mij nog eens nadrukkelijk toe werd geroepen zo’n 300m na de start. Iets gas terug genomen om de eerste kilometer in een 3.30 af te leggen. Heerlijk loopweer. Niet te veel wind. 4 man voor mij. Dus tempo proberen vol te houden en dan hopelijk laatste kilometers nog een plaatsje proberen te winnen.

Ondanks dat ik het advies van Coach Richard  om bij kilometer 3 te versnellen niet geheel kon waarmaken, begon ik toch in te lopen op de nr’s 3 en 4. Nr 4 ging ik spoedig voorbij. Bij nr 3 kwam ik wel heel snel dichterbij omdat Ronald  last kreeg van zijn hampstring en het ipv rennen even op een lopen zette. Ik was dus wel heel snel bij hem. Maar de dappere kerel zette toch weer de spurt erin en als hij dat doet is hij voor mij toch niet, of net niet, goed bij te houden. Dit keer lukte dat aardig, maar hij  bleef toch een 10-tal seconden voor mij. Totdat hij net voor de finish een verkeerde afslag nam en dus veel eerder bij het spandoek was dan ik. Foutje van de verkeersbegeleider? Ik dus officieel als 1e veteraan over de streep. Maar zo wil je niet winnen natuurlijk. Dus na een goed en gezellig gesprek met de jury en Ronald kwam ik netjes op plaats 2 en Ronald op 1. Ronald met tijd van 17.40 (?) en ik met tijd van 18.20.  Dag 10 seconden verschil.

De prijsuitreiking liet wat op zich wachten en dus werd met de Running2000 atleten uitgelopen en werd nageklest met alle bekenden en de Running2000 loopvrienden. Alle vier op het podium. Alle vier met een mooie bos bloemen naar huis.

Ik kreeg al zo af en toe een opmerking of ik nog wel op deze wereld rondliep. Maar gelukkig kan ik een ieder geruststellen. Ik ben er nog. Niet geblesseerden niet gestopt met lopen. Het is voor mij gewoon winterseizoen geweest en dan loop ik niet zoveel wedstrijden.  Maar vandaag de laatste Lokoloop en voor mij het teken dat het winterseizoen voorbij is. Na een korte uitstap richting de 10 km bij de vorige Lokoloop vandaag weer de 5km. Prachtig loopweer. Niet koud, zonnetje en weinig wind. Bij binnenkomst in de kantine was het alweer een gezellige drukte. De bekende Niekarkers, een aantal Running2000 atleten en nog vele andere lopers die je overal tegenkomt. Net voor de start nog even een omhelzing van m’n grote vriendin Melanie die met de kinderwagen aan het touren was.

De start ging hard vandaag. Eigenlijk te hard. In 3.21 kwam ik samen met Tom vd Brink ,die gelukkig ook weer eens na lang blessureleed aan de start stond, door het eerste kilometer punt. Even later kwamen we Coach Richard tegen die ons stevig stond aan te moedigen en ons nog wat advies gaf.  Coach Richard die zich sinds kort beschikbaar heeft gesteld voor het verlenen van een aantal hand en spandiensten voor Running2000. Te denken valt aan begeleiden van trainingen, begeleiden/coachen van atleten, wedstrijdplanning en wat al niet meer.

Maar ondanks het goede advies van Coach Richard haalden we niet meer de mooie kilometer tijd van 3.21. Het werd langzamer, maar kilometer 2 en 3 werden nog steeds in een nette tijd gelopen. Tom en ik verrichten keurig werk voor elkaar. Maar net na kilometer 3 hoorde ik niet meer de stappen van Tom. Weg was hij. Dus stond ik er weer alleen voor. En dat net voor de altijd moeilijke vierde kilometer op deze loop. Ik bleef maar net onder de 4 minuut per kilometer en dit deed een hele lage 18-tiener weer vervliegen. 20 Seconden langzamer als de kilometer daarvoor is toch wel erg ingekakt. Helaas. Dus de laatste kilometer toch nog weer even de spurt erin en in een tijd van 18.22 kwam ik als 3e overall en 1e 50 plusser over de streep. Tom kwam half minuutje later over de streep en vermelde dat z’n veter loszat. Altijd goed vast knopen die dingen. Vervolgens was het wachten op Koen Henkes. Koen die zijn zinnen had gezet op het terugveroveren van het parcours record wat hij vorig jaar verloren had aan Remco Grasman. En Koen ging hard. Erg hard. Met nog een versnelling op de laatste kilometer wist hij met een tijd van 32.47 niet alleen het parcours record te verbeteren maar ook zijn persoonlijk record. En dat op een niet echt snel parcours.

Na al dit hardloopgeweld was het wachten op de einduitslagen en konden we ons tegoed doen aan de vele broodjes en een kom soep. Koen was trots op zijn uitslagen. Ik was blij met mijn eerste goede loop dit jaar. Weer in de vertrouwde tijd van ietwat over de 18 minuten. Ach een ieder had het gewoon naar zijn zin. De prijzen werden onder luid applaus uitgereikt en na een lange ochtend weer terug naar het mooie Niekark.

Een regenachtige dag zo aan het eind van 2011.  31 December, altijd de dag van de Sylverstercross. Een zware loop door het bos en zand in Soest. Lekker crossen, echt crossen. Maar niet voor mij. Bepakt en gezakt ga ik vroeg op stap. Niet om te lopen dus. Nee, om te kijken. Om plaatjes te schieten. Plaatjes van het gezwoeg van mede Running2000 atleten, andere bekenden zoals VRT en Altis Masters. En natuurlijk het bekijken van de prominenten. Broodjes en drinken in de rugzak. Paraplu mee en natuurlijk de Nikon. Het is druirelig weer. Nooit leuk om te lopen, maar ook niet leuk om het spul proberen schoon te houden. Maa ondanks dat alles toch leuke plaatsjes geschoten. Maar volgende keer toch de Iso waarde en de sluitertijd omhoog. Uiteindelijk een mooie dag en echt genoten van de Sylverstercross.

Als weblog het weer eens toestaat zal ik wat plaatjes invoegen.

De Koude Polderloop. De thuiswedstrijd van Loopgroep2000. De laatste loop van de serie van 5 herfstlopen. De altijd weer prachtige georganiseerde lopen met ook vele master klassen, goede sfeer, veel bekenden, altijd gezellig en mooie parcoursen. De lopen met een groeiend aantal deelnemers. Steeds bekender wordende in de regio.

Voor mij niet alleen lopen maar natuurlijk zoals al eerder geschreven ook de dingen erom heen. Dit keer bij Sierhekwerkbedrijf De Paauw. Karel de Paauw die vorig jaar zijn bedrijf direct ter beschikking stelde toen we niet meer bij Rakhorst terecht konden. Ook dit jaar weer bij hem terecht voor onderdak. In een prachtige ambience. Op de achtergrond het geluid van het lassen en slijpen. De productie van hekwerken gaat gewoon door als wij ons vertier zoeken voor en na het hardlopen. Sommige denken een concurrent voor mij. Maar niets is minder waar. Kind aan huis in dit bedrijf. Haal er staal, las er wel eens. Ze lassen wel eens een hekje voor mij als ik het te druk heb en ik doe wel eens wat voor hun. Dus prachtige samenwerking, wat wil je nog meer.

Vrijdagmiddag laat thuis vanuit Duitsland en na een snelle hap naar De Paauw om de boel klaar te zetten. Even weer een leuke sfeer bouwen in de werkplaats. Schuifpoorten opstellen, tafeltjes in elkaar schroeven, de koffie automaten klaar zetten en nog wat hand en span diensten voor de loop van zaterdag. Na nog wat nababbelen met Alie, Henk en Karel en op naar huis en m’n mandje in. Volgende dag weer op tijd klaar staan voor de verder voorbereidingen om alles weer perfect te laten lopen.  De eerste inschrijvers komen binnen en het wordt al weer snel een gezellige drukte. Ieder doet zijn werk en het loopt allemaal op rolletjes. Het startdoek hangt al weer op zijn plek en daarvoor dankbaar gebruik gemaakt van de sleepauto van Harry van der Kraats.

Om 11.00 uur de start van de 5km. En ik heb dit keer ook maar eens gekozen voor een 5km. Dit om wat meer relaxed aan de start de staan vanwege al het werk rondom de loop. Heel wat deelnemers aan de 5km. Naat mij staat de snelle 50+ veteraan Gert Jan Tichelaar. Dat kan weer een mooie strijd worden. Vriend Hans loopt de 10km en de strijd met hem kan ik dus dit jaar niet aangaan. Maar een strijd met Gert Jan werd het zeker. Even lag ik voor hem maar Gert Jan liep vandaag wel erg sterk. Hij ging mij na km 1 voorbij en wist toch wat uit te lopen. Na het keerpunt zo’n 50m voor dus het was nu aan mij om dat gat dicht te lopen. En bij het opgaan van de brug ging mij dat langzaam lukken. Ik kwam steeds dichterbij en wist uiteindelijk bij km 4 aan te klampen en eigenlijk direct daarna heel langzaam iets weg te lopen. Bij de laatste paar honderd meter waren de aanmoedigingen van Vriend Hans en de andere VRT vrienden voldoende om het gaatje wat te vergroten to een seconden of 6. Als eerste 50+ over de streep in een thuiswedstrijd. Dat deed mij goed en kon niets anders zijn dan tevreden. Even uithijgen, een dikke jas aan en op naar het fotografeerwerk. De camera werd overgenomen van zoon Vincent en het was tijd om de mooie nieuwe lens uit te proberen. Het paradepaardje uit de Nikon lenzen serie. Een echte 70-200mm 2.8 lens met superglas. Wel nog even wennen, maar een prachtig lensje om de vele lopers op de gevoelige plaat te zetten. Het kost was, maar dan heb je ook wat zal ik maar zeggen. Als ik niet meer kan lopen dan kan ik altijd misschien nog Loopgroep2000 sportfotograaf worden.

In huize De Paauw was het na afloop een topdrukte. Iedereen genoot van de koffie en de cake. De kerstbomen werden uitgereikt aan de gelukkige winnaars van we verschillende klasses en de loterij. Lang bleef iedereen zitten en dit gaf natuurlijk ook een heerlijk gevoel. Je probeert de mensen het naar het zin te maken en als dit lukt is het nog leuker dan een plek op het podium. Ook Karel was weer dik tevreden en zet zijn mooie sierhekwerkbedrijf weer open voor de volgende Koude Polderloop in 2012. Buiten koud, maar binnen warm. Het duurt nog lang, maar volgend jaar allemaal weer op naar de Koude Plolderloop.

Voor het eerst van mijn leven op een NK. Iets totaal nieuws in mijn hardloop leventje. t Ja, hoe kom je tot zo iets? Bij het NK is ook een mogelijkeid om als team mee te doen. Dus van Henk, onze grote sponsor van Loopsport2000, kreeg ik de vraag of ik een 50+ team kon samenstellen. Een aantal lopers werd gevonden. Super Chris Henet. Vorig jaar op het podium. Ludger Stuijt. Ludger die de laatste maanden de snelle tijden heeft gevonden. Titus Mulder. De topper van vroeger en ooit kampioen op vele crossen. En ikzelf. Niet echt een crosser vind ik zelf omdat de kracht in de benen ontbreekt. Maar ach van crossen word je sterk en gewoon eens proberen.

Op weg in de auto van Titus werd al druk gesproken over de wedstrijd. Hoe je een cross voorbereiden moet, de verwachtingen als team. Altijd weer leuk om de kletsen met Titus. Ludger en ik waren beide voorzichtig met onze voorspellingen. Beide niet echt ervaring met een echte cross. En ik had al gezien dat er heel wat sterke teams aan de start zouden verschijnen. De zon scheen nog in Nijkerk, maar de donkere wolken verschenen aan de horizon toen we Tilburg aan het naderen waren. Jammer. Crossen met een zonnetje is toch leuker als met regen en kou. Aangekomen kwamen we al bij het ophalen van de starnr’s vele toppers tegen. De toppers van Altis Masters, de Triathlon masters, en nog vele andere bekenden. Zeker de bekenden van Titus, want die kent dus echt iedereen.

Op naar de loop arena, het Warande bos. Een gezellige drukte, waar net op dat moment het jeugdig talen liet zien hoe hard ze lopen kunnen. Echt knallen die kleine toppertjes. Leuk om te zien. Even omkleden en samen met Titus and Ludger het parcours verkennen en gelijk even goed warmlopen. Ik liep weer eens te trillen als een rietje. Het parcours was toch nog wel pittig. Eerst nog een stuk makkelijk bospad, maar dan naar beneden langs de rand van een vijver, door de berenkuil. door nog meer kuilen. Naar beneden en weer stijl omhoog. Over een paar boomstammen heen die best wel wat dunner hadden mogen zijn. Maar al met al naar mijn idee toch aardig te doen. Maar dan ben je natuurlijk nog aan het inlopen. En tijdens dat inlopen kwamen we de echte topper tegen. Chris Henet. Helaas is Chris wat geblesseerd maar hij stond er toch. Als volwaardig teamlid en ons niet in de steek latende. Ook Henk werd ontdenkt. Toch mooi dat hij even uit Zeewolde komt rijden om ons te aanschouwen. Snel vertrekken was zijn advies en zorgen dat je vooraan bent als de hele meute de fuik in moet. 250 deelnemers. Allemaal snelle rakkers. De top uit Nederland. Iedereen gespannen aan de start. En inderdaad gingen allen als een raket weg. Ik natuurlijk ook weer. Het was een waar gedrang en toch wel even wennen om een weg in dat gedrang te vinden. Ludger was zoals gewoonlijk ook weer snel weg. Ludger die altijd op kracht heeft gelopen en dus flink kracht in de benen heeft. En dat liet hij ook goed merken. Hij kon het tempo flink hoog houden en zoefde uiteindelijk door de dalen en klimmingen heen. Ikzelf had daar een stuk meer moeite mee. Naar beneden geen probleem, maar uit het dal klimmen was soms bijna stilstaan. Ook mijn normale Nike Pegasus bleken niet het beste schoeisel te zijn. Natuurlijk allemaal mooie excusen, maar het ging helaas toch wat minder snel dan gedacht. Chris had gezegd langzaam te starten en deed dat ook, Na 1 ronde kwam hij mij pas voorbij om zich langzaam naar voren te werken.  Titus liep achter mij en daar kan ik dus niet al te veel van zeggen. Wel dat de omroeper zijn naam riep en ik begreep dat hij helemaal niet zo slecht liep. Titus die niet trained voor wedstrijden. Eigenlijk alleen maar training geeft, maar ondanks dat nog steeds een lekker tempo kan lopen.

Ook in het wedstrijd geweld natuurlijk veel bekende lopers. De Altis Master, AV Triathlon en de VRT boys. Leuk om deze allemaal tijdens de zware ronden te mogen aanschouwen. Sommige werden ingehaald en anderen haalden mij weer in. Een pittige loop voor mij. Ludger had er echter wel plezier in en na ieder dal wat hij uitkroop wist hij weer voorbij wat andere lopers te komen. Chris had helaas nog te veel last van zijn blessure en kon niet zoals vorig jaar voor een podium plaats strijden. Stiekum natuurlijk wel hopen dat hij lekker naar voren kon kruipen om ons team nog op een mooie plek te brengen. We liepen voor wat we waard waren en knokten voor elk plaatsje. Elke ronde weer stevig aangemoedigd door trainer Henk. Chris als eerste teamlid over de meet, kort gevolgd door Ludger. Wat later door mij en nog wat later door Titus. Het zat er op. Crossen toch niet helemaal mijn ding, maar toch bijzonder leuk om een keertje meegemaakt te hebben. Op naar de grote tent voor een Colaatje en gevulde koek en wachten om de prijsuitreiking te mogen aanschouwen. Als Running2000 team op een 9e plaats en toch stiekum iets minder dan gehoopt. Maar dit geeft natuurlijk weer voldoende uitdaging om volgend jaar een stapje hoger in de uitslag te komen.  Al met al weer een prachtige ervaring rijker.

De dag na de herfslopen is meetsal de dag van de Lokoloop competitie, dus weer op naar Zeewolde voor een rondje van 5km door het bos. Geen regen, droog weer dus mooie paden was de verwachting. En inderdaad, het parcours was eens niet glad, modderig of wat dan ook. Dus ging het lopen ook zeer voorspoedig en werd een dag na de Zandenplasloop de beste tijd ooit op de Zandenplas gelopen. Een 18.11 op de 5km met een 2e plaats overall en een 1e plaats bij de 50 plus klasse en tot nu toe een eerste plaats in de competitie.

Na het gebruikelijke kopje thee, praatje met alle bekenden weer terug naar het mooie Niekark.

Druk druk druk was het dit jaar weer bij de Zandenplasloop. Weer meer deelnemers dan vorig jaar. Het was al een toppie wedstrijd, maar dit jaar overtrof alles. Vanuit heel Nederland waren weer lopers naar deze mooie wedstrijd die rondom de Zandanplas in Nunspeet gehouden wordt. Recreaten, snelle lopers en toppers uit de regio, maar ook uit Woerden, Venray en Lunteren. Ook voor mij dus weer een drukke dag met voorbereidingen, foto’s en uitslagen. En tussendoor natuurlijk ook proberen een toptijd neer te zetten. Valt niet altijd mee omdat de focus zeker niet alleen op de wedstrijd is.

Toch had ik mijn zinnen gezet om de mooie tijd van de Herfstloop te evenaren. Het parcours van de Zandenplas is schitterend om een snelle tijd neer te zetten. ‘t Ja wat is dan belangrijk? Je goed voorbereiden en goed concentreren op de wedstrijd. Maar natuurlijk eerst de 5km op de plaat zetten om vervolgens de camera bij de prijsuitreiking in de handen van Tom te drukken en me om te gaan kleden voor de wedstrijd der wedstrijden.

Even kort inlopen en klaar voor de start. Tja, over goed voorbereiden gesproken. De start dit jaar iets verlegd ivm met nieuw asfalt of beton, net hoe je het noemt. Klaar voor de start en af. Wat ging de meute weer snel van start zeg. Ik natuurlijk weer mee. De eerste km gaat altijd behoorlijk snel, maar ik miste het eerste kilometer bordje en kon dus niet mijn tijd klokken. Dus gewoon doorgaan en klokken bij kilometer 2. Veel te snel natuurlijk . Echt te snel, 7.03 ga het klokkie aan. Oef. Dat zou ik dus moeten gaan bekopen was de gedachten. En inderdaad de benen liepen wat vol en ik kon dat heerlijke snell tempo niet volhouden en kwam weer in de 3.45 per kilometer terecht. Jammer, want dat is te langzaam voor een 36 hoog. Vriend Hans kwam mij natuurlijk ook weer op gegeven moment voorbij. Net zo’n sluipmoordenaar is dat. Start langzamer om vervolgens ergens toch stiekem voorbij te gaan. Maar ja, dan moet ik ook maar wat sneller lopen om hem klop te geven. Is natuurlijk ook wel gebeurd, maar hij staat nog steeds in het voordeel.

Dus werden de kilometers iets moeizamer afgelegd en werd toch ook genoten van de mooie herfstkleuren van het Zanderplasbos en uiteindelijk toch nog in een tijd van 37.35. Eigenlijke nog steeds niet te klagen, maar een pakweg 36 seconden was toch leuker geweest.

Deze strijd was gestreden. Een 5e plek bij de 50+ veteranen. Vele “oudjes” lopen nog best hard. Een weer supersnelle Wout en een Ludger die het snelle lopen ook ontdekt heeft. Mooi hoor.

De andere strijd was eer het verwerken van de 500 uitslagen, het plaatsen van 650 foto’s, het verwerken van de clubkampioenschap gegevens.  200 namen typen binnen een uur tijd. Soms type je sneller dan dat je loopt. Er ontstaan natuurlijk wel eens een foutje. Ook al doe je de controlle, er staat wel eens een foutje in de uitslagen. Maar niet alleen een foutje door het snelle typen, ook het menselijk handschrift is soms moeilijk, ja soms heel moeilijk te lezen en dan moet je er maar iets moois van maken. En je komt natuurlijk nog meer leuke dingen tegen. Nr 909 plat zijn nummer op zijn kop. Is in 1 keer nr 606. Kom er maar eens snel achter. Iemand de het nummer op de rug heeft. Iemand die het nummer onder de jas heeft. Iemand die 2 keer door de streep komt. Allemaal prachtige voorbeelden waardoor het wel eens fout kan gaan. Maar…………Een lief mailtje is voldoende om de boel weer recht te zetten. Gewoon een lief mailtje en naam of uitslag staat zoals het moet zijn.

De Zandenplasloop zit er weer op en we gaan op weg naar de Koude Polderloop. Met heel veel plezier kijken we weer terug naar de Zandenplasloop. Met veel plezier kijken we vooruit naar de Koude Polderloop. Knus en gezellig in het onderkomen van De Paauw Sierhekwerk. Nee, niet mijn concurrent, want het is mooi samenwerken met hun.

Komt dus allen en gewoon even voorinschrijven. Is voor ieder het makkelijkst.

Na een waardeloze dag gisteren vandaag toch wel gebrand op een mooie 5km tijdens het aflopen van de nieuwelingen van Loopgroep2000. Dit aflopen gebeurd zo’n 3 keer per jaar waarbij opstarters voor het eerst 5km lopen. Wij als wat meer ervaren lopers doen gewoon mee en moedigen natuurlijk de nieuwelingen enthousiast aan. Niet te enthousiast want ik moet ook nog de camera bedienen om wat leuke moment op de gevoelige plaat te leggen.

Het parcours is netjes nagemeten en dus 5km. Ik was vandaag uit op een revance van gisteren. Op dit parcours wilde ik nu wel eens laten zien dat gisteren even niet in mijn programma thuis hoorde. In gedachten had ik natuurlijk een lage 18 min of liefst eronder. Het moet toch een keer gebeuren had ik mijzelf voorgenomen. Echter geen andere snelle lopers, geen hazen, etc dus op mijzelf aangewezen. Even een korte inloop van een kilometer en dan aan de start. Aftellen en knallen De eerste kilometer ging heerlijk en de benen voelden tig keer beter dan gisteren. Een mens zit toch eigenlijk raar in elkaar. Bij kilometer 1 klokte ik een snelle 3.23 en dus volhouden. Eenzaam voorop snelde ik naar km 2.  Een 3.37. Natuurlijk verval, maar het mocht. Maar dan ook niet verder. Helaas kost het keerpunt op de 2.5km altijd wat tijd. Dus door vele andere lopers aangemoedigd proberen de tijd goed te houden. 3.43 was die kilometer. Was wel eens wat slechter geweest. Maar voor een knappe tijd moest ik toch weer aanzetten. En dat lukte. Kilometer 4 op 3.37. Mooi op schema en dan ook nog op schema voor een 17 hoog. Knallen zei ik tegen mijzelf. Ik zag wat lopers die het eerste rondje aan het voltooien waren. Een mooi richtpunt om ze te dubbelen en nog wat te versnellen. En ja hoor dat ging. Een 3.32 knalde ik eruit. En de klok gaf de tijd van 17.54. Flink moe en voldaan uithijgen en snel aan de bak met de camera. Plaatjes moesten er ook nog geschoten worden.

Leuke tijden nu:  5km een 17.54  10 km een 36.54  Allebei 54.  Staat prima. Ik ben tevreden vandaag.

Op naar de Zandenplas!

Na een weekje niet echt trainen vanwege zakenreis naar het beloofde land, vandaag aan de start van de voor mij altijd moeilijke Wolfskamerloop. Denk niet dat ik de enige ben want het is een behoorlijk pittige loop. Ik ging er toch net na het lopen van een pr vol goede moed heen. De Wolfskamerloop is tenslotte ook de loop voor het Veteranen Nederland clubkampioenschap 10km. De laatste jaren op plaats 1 en dat zo dit jaar toch ook weer een mooie prestatie kunnen zijn. Ik voelde me best lekker en had er toch ook wel weer zin in.

Naast mij toch aardig wat andere Running2000 atleten. Marleen Vos, Randy Hendriks, Piet Wassernaar en Remco Grasman. Mooi koppel weer bij elkaar. Ook kwam ik Willem de Ruiter tegen. Ook zo’n snelle 50tig plusser. Dat zou dus in ieder geval weer een leuke strijd kunnen worden. De start verliep prima. Wel eigenlijk weer eens iets te hard. De eerste kilometer is nog verhard en dan komt een pittig onverhard stukje. Die 2e kilometer hakte er op een of andere manier ook goed bij mij in. Hartslag aardig hoog en zeker niet zo snel als de eerste kilometer. Ook de 3e kilometer verliep wel een heel stuk moeizamer als een week geleden. Toen liep het als een trein. Mentaal had ik het even gehad en vocht mij nog door de vierde kilometer heen. Klokje gaf een 3.56 en had ik maar niet gekeken. De strijlust zakte in de benen. De benen die echt niet lekker wilde vandaag. Na 4.5 kilometer vond ik het welletjes. En wat ik eigenlijk echt nooit doe…. ik stapte uit. Kwaad op mijzelf en toen toch wel teleurgesteld zocht ik maar de kleedkamer op. Omkleden en hup naar huis. Op weg in de auto kwam toch wel de spijt. Waarom doe ik dat nou. Waarom stap ik nu uit? Je weet dat het nooit een toppie tijd wordt in Huizen dus een 38 tiger lopen is prima. Weg clubkampioenschap, weg klassering etc. Dan ook nog eens even uitslagen kijken en je ziet dat je echt niet de enige bent die een mindere tijd heeft. Omgerekend gewoon 4e kunnen worden en dan natuurlijk nog een mooie plaats bij Veteranen Nederland. Nu ik dit zit te typen vind ik mijzelf nog steeds een oet… ding en beloof mijzelf dit niet weer uit te stappen.

Morgen maar even een knappe 5km lopen bij het aflopen van de 5km Loopgroep2000 en dan weer vooruit kijken. De Zandenplas komt er tenslotte ook weer aan. 12 November er maar weer klaar voor zijn.