Een regenachtige dag zo aan het eind van 2011.  31 December, altijd de dag van de Sylverstercross. Een zware loop door het bos en zand in Soest. Lekker crossen, echt crossen. Maar niet voor mij. Bepakt en gezakt ga ik vroeg op stap. Niet om te lopen dus. Nee, om te kijken. Om plaatjes te schieten. Plaatjes van het gezwoeg van mede Running2000 atleten, andere bekenden zoals VRT en Altis Masters. En natuurlijk het bekijken van de prominenten. Broodjes en drinken in de rugzak. Paraplu mee en natuurlijk de Nikon. Het is druirelig weer. Nooit leuk om te lopen, maar ook niet leuk om het spul proberen schoon te houden. Maa ondanks dat alles toch leuke plaatsjes geschoten. Maar volgende keer toch de Iso waarde en de sluitertijd omhoog. Uiteindelijk een mooie dag en echt genoten van de Sylverstercross.

Als weblog het weer eens toestaat zal ik wat plaatjes invoegen.

De Koude Polderloop. De thuiswedstrijd van Loopgroep2000. De laatste loop van de serie van 5 herfstlopen. De altijd weer prachtige georganiseerde lopen met ook vele master klassen, goede sfeer, veel bekenden, altijd gezellig en mooie parcoursen. De lopen met een groeiend aantal deelnemers. Steeds bekender wordende in de regio.

Voor mij niet alleen lopen maar natuurlijk zoals al eerder geschreven ook de dingen erom heen. Dit keer bij Sierhekwerkbedrijf De Paauw. Karel de Paauw die vorig jaar zijn bedrijf direct ter beschikking stelde toen we niet meer bij Rakhorst terecht konden. Ook dit jaar weer bij hem terecht voor onderdak. In een prachtige ambience. Op de achtergrond het geluid van het lassen en slijpen. De productie van hekwerken gaat gewoon door als wij ons vertier zoeken voor en na het hardlopen. Sommige denken een concurrent voor mij. Maar niets is minder waar. Kind aan huis in dit bedrijf. Haal er staal, las er wel eens. Ze lassen wel eens een hekje voor mij als ik het te druk heb en ik doe wel eens wat voor hun. Dus prachtige samenwerking, wat wil je nog meer.

Vrijdagmiddag laat thuis vanuit Duitsland en na een snelle hap naar De Paauw om de boel klaar te zetten. Even weer een leuke sfeer bouwen in de werkplaats. Schuifpoorten opstellen, tafeltjes in elkaar schroeven, de koffie automaten klaar zetten en nog wat hand en span diensten voor de loop van zaterdag. Na nog wat nababbelen met Alie, Henk en Karel en op naar huis en m’n mandje in. Volgende dag weer op tijd klaar staan voor de verder voorbereidingen om alles weer perfect te laten lopen.  De eerste inschrijvers komen binnen en het wordt al weer snel een gezellige drukte. Ieder doet zijn werk en het loopt allemaal op rolletjes. Het startdoek hangt al weer op zijn plek en daarvoor dankbaar gebruik gemaakt van de sleepauto van Harry van der Kraats.

Om 11.00 uur de start van de 5km. En ik heb dit keer ook maar eens gekozen voor een 5km. Dit om wat meer relaxed aan de start de staan vanwege al het werk rondom de loop. Heel wat deelnemers aan de 5km. Naat mij staat de snelle 50+ veteraan Gert Jan Tichelaar. Dat kan weer een mooie strijd worden. Vriend Hans loopt de 10km en de strijd met hem kan ik dus dit jaar niet aangaan. Maar een strijd met Gert Jan werd het zeker. Even lag ik voor hem maar Gert Jan liep vandaag wel erg sterk. Hij ging mij na km 1 voorbij en wist toch wat uit te lopen. Na het keerpunt zo’n 50m voor dus het was nu aan mij om dat gat dicht te lopen. En bij het opgaan van de brug ging mij dat langzaam lukken. Ik kwam steeds dichterbij en wist uiteindelijk bij km 4 aan te klampen en eigenlijk direct daarna heel langzaam iets weg te lopen. Bij de laatste paar honderd meter waren de aanmoedigingen van Vriend Hans en de andere VRT vrienden voldoende om het gaatje wat te vergroten to een seconden of 6. Als eerste 50+ over de streep in een thuiswedstrijd. Dat deed mij goed en kon niets anders zijn dan tevreden. Even uithijgen, een dikke jas aan en op naar het fotografeerwerk. De camera werd overgenomen van zoon Vincent en het was tijd om de mooie nieuwe lens uit te proberen. Het paradepaardje uit de Nikon lenzen serie. Een echte 70-200mm 2.8 lens met superglas. Wel nog even wennen, maar een prachtig lensje om de vele lopers op de gevoelige plaat te zetten. Het kost was, maar dan heb je ook wat zal ik maar zeggen. Als ik niet meer kan lopen dan kan ik altijd misschien nog Loopgroep2000 sportfotograaf worden.

In huize De Paauw was het na afloop een topdrukte. Iedereen genoot van de koffie en de cake. De kerstbomen werden uitgereikt aan de gelukkige winnaars van we verschillende klasses en de loterij. Lang bleef iedereen zitten en dit gaf natuurlijk ook een heerlijk gevoel. Je probeert de mensen het naar het zin te maken en als dit lukt is het nog leuker dan een plek op het podium. Ook Karel was weer dik tevreden en zet zijn mooie sierhekwerkbedrijf weer open voor de volgende Koude Polderloop in 2012. Buiten koud, maar binnen warm. Het duurt nog lang, maar volgend jaar allemaal weer op naar de Koude Plolderloop.

Voor het eerst van mijn leven op een NK. Iets totaal nieuws in mijn hardloop leventje. t Ja, hoe kom je tot zo iets? Bij het NK is ook een mogelijkeid om als team mee te doen. Dus van Henk, onze grote sponsor van Loopsport2000, kreeg ik de vraag of ik een 50+ team kon samenstellen. Een aantal lopers werd gevonden. Super Chris Henet. Vorig jaar op het podium. Ludger Stuijt. Ludger die de laatste maanden de snelle tijden heeft gevonden. Titus Mulder. De topper van vroeger en ooit kampioen op vele crossen. En ikzelf. Niet echt een crosser vind ik zelf omdat de kracht in de benen ontbreekt. Maar ach van crossen word je sterk en gewoon eens proberen.

Op weg in de auto van Titus werd al druk gesproken over de wedstrijd. Hoe je een cross voorbereiden moet, de verwachtingen als team. Altijd weer leuk om de kletsen met Titus. Ludger en ik waren beide voorzichtig met onze voorspellingen. Beide niet echt ervaring met een echte cross. En ik had al gezien dat er heel wat sterke teams aan de start zouden verschijnen. De zon scheen nog in Nijkerk, maar de donkere wolken verschenen aan de horizon toen we Tilburg aan het naderen waren. Jammer. Crossen met een zonnetje is toch leuker als met regen en kou. Aangekomen kwamen we al bij het ophalen van de starnr’s vele toppers tegen. De toppers van Altis Masters, de Triathlon masters, en nog vele andere bekenden. Zeker de bekenden van Titus, want die kent dus echt iedereen.

Op naar de loop arena, het Warande bos. Een gezellige drukte, waar net op dat moment het jeugdig talen liet zien hoe hard ze lopen kunnen. Echt knallen die kleine toppertjes. Leuk om te zien. Even omkleden en samen met Titus and Ludger het parcours verkennen en gelijk even goed warmlopen. Ik liep weer eens te trillen als een rietje. Het parcours was toch nog wel pittig. Eerst nog een stuk makkelijk bospad, maar dan naar beneden langs de rand van een vijver, door de berenkuil. door nog meer kuilen. Naar beneden en weer stijl omhoog. Over een paar boomstammen heen die best wel wat dunner hadden mogen zijn. Maar al met al naar mijn idee toch aardig te doen. Maar dan ben je natuurlijk nog aan het inlopen. En tijdens dat inlopen kwamen we de echte topper tegen. Chris Henet. Helaas is Chris wat geblesseerd maar hij stond er toch. Als volwaardig teamlid en ons niet in de steek latende. Ook Henk werd ontdenkt. Toch mooi dat hij even uit Zeewolde komt rijden om ons te aanschouwen. Snel vertrekken was zijn advies en zorgen dat je vooraan bent als de hele meute de fuik in moet. 250 deelnemers. Allemaal snelle rakkers. De top uit Nederland. Iedereen gespannen aan de start. En inderdaad gingen allen als een raket weg. Ik natuurlijk ook weer. Het was een waar gedrang en toch wel even wennen om een weg in dat gedrang te vinden. Ludger was zoals gewoonlijk ook weer snel weg. Ludger die altijd op kracht heeft gelopen en dus flink kracht in de benen heeft. En dat liet hij ook goed merken. Hij kon het tempo flink hoog houden en zoefde uiteindelijk door de dalen en klimmingen heen. Ikzelf had daar een stuk meer moeite mee. Naar beneden geen probleem, maar uit het dal klimmen was soms bijna stilstaan. Ook mijn normale Nike Pegasus bleken niet het beste schoeisel te zijn. Natuurlijk allemaal mooie excusen, maar het ging helaas toch wat minder snel dan gedacht. Chris had gezegd langzaam te starten en deed dat ook, Na 1 ronde kwam hij mij pas voorbij om zich langzaam naar voren te werken.  Titus liep achter mij en daar kan ik dus niet al te veel van zeggen. Wel dat de omroeper zijn naam riep en ik begreep dat hij helemaal niet zo slecht liep. Titus die niet trained voor wedstrijden. Eigenlijk alleen maar training geeft, maar ondanks dat nog steeds een lekker tempo kan lopen.

Ook in het wedstrijd geweld natuurlijk veel bekende lopers. De Altis Master, AV Triathlon en de VRT boys. Leuk om deze allemaal tijdens de zware ronden te mogen aanschouwen. Sommige werden ingehaald en anderen haalden mij weer in. Een pittige loop voor mij. Ludger had er echter wel plezier in en na ieder dal wat hij uitkroop wist hij weer voorbij wat andere lopers te komen. Chris had helaas nog te veel last van zijn blessure en kon niet zoals vorig jaar voor een podium plaats strijden. Stiekum natuurlijk wel hopen dat hij lekker naar voren kon kruipen om ons team nog op een mooie plek te brengen. We liepen voor wat we waard waren en knokten voor elk plaatsje. Elke ronde weer stevig aangemoedigd door trainer Henk. Chris als eerste teamlid over de meet, kort gevolgd door Ludger. Wat later door mij en nog wat later door Titus. Het zat er op. Crossen toch niet helemaal mijn ding, maar toch bijzonder leuk om een keertje meegemaakt te hebben. Op naar de grote tent voor een Colaatje en gevulde koek en wachten om de prijsuitreiking te mogen aanschouwen. Als Running2000 team op een 9e plaats en toch stiekum iets minder dan gehoopt. Maar dit geeft natuurlijk weer voldoende uitdaging om volgend jaar een stapje hoger in de uitslag te komen.  Al met al weer een prachtige ervaring rijker.

De dag na de herfslopen is meetsal de dag van de Lokoloop competitie, dus weer op naar Zeewolde voor een rondje van 5km door het bos. Geen regen, droog weer dus mooie paden was de verwachting. En inderdaad, het parcours was eens niet glad, modderig of wat dan ook. Dus ging het lopen ook zeer voorspoedig en werd een dag na de Zandenplasloop de beste tijd ooit op de Zandenplas gelopen. Een 18.11 op de 5km met een 2e plaats overall en een 1e plaats bij de 50 plus klasse en tot nu toe een eerste plaats in de competitie.

Na het gebruikelijke kopje thee, praatje met alle bekenden weer terug naar het mooie Niekark.

Druk druk druk was het dit jaar weer bij de Zandenplasloop. Weer meer deelnemers dan vorig jaar. Het was al een toppie wedstrijd, maar dit jaar overtrof alles. Vanuit heel Nederland waren weer lopers naar deze mooie wedstrijd die rondom de Zandanplas in Nunspeet gehouden wordt. Recreaten, snelle lopers en toppers uit de regio, maar ook uit Woerden, Venray en Lunteren. Ook voor mij dus weer een drukke dag met voorbereidingen, foto’s en uitslagen. En tussendoor natuurlijk ook proberen een toptijd neer te zetten. Valt niet altijd mee omdat de focus zeker niet alleen op de wedstrijd is.

Toch had ik mijn zinnen gezet om de mooie tijd van de Herfstloop te evenaren. Het parcours van de Zandenplas is schitterend om een snelle tijd neer te zetten. ‘t Ja wat is dan belangrijk? Je goed voorbereiden en goed concentreren op de wedstrijd. Maar natuurlijk eerst de 5km op de plaat zetten om vervolgens de camera bij de prijsuitreiking in de handen van Tom te drukken en me om te gaan kleden voor de wedstrijd der wedstrijden.

Even kort inlopen en klaar voor de start. Tja, over goed voorbereiden gesproken. De start dit jaar iets verlegd ivm met nieuw asfalt of beton, net hoe je het noemt. Klaar voor de start en af. Wat ging de meute weer snel van start zeg. Ik natuurlijk weer mee. De eerste km gaat altijd behoorlijk snel, maar ik miste het eerste kilometer bordje en kon dus niet mijn tijd klokken. Dus gewoon doorgaan en klokken bij kilometer 2. Veel te snel natuurlijk . Echt te snel, 7.03 ga het klokkie aan. Oef. Dat zou ik dus moeten gaan bekopen was de gedachten. En inderdaad de benen liepen wat vol en ik kon dat heerlijke snell tempo niet volhouden en kwam weer in de 3.45 per kilometer terecht. Jammer, want dat is te langzaam voor een 36 hoog. Vriend Hans kwam mij natuurlijk ook weer op gegeven moment voorbij. Net zo’n sluipmoordenaar is dat. Start langzamer om vervolgens ergens toch stiekem voorbij te gaan. Maar ja, dan moet ik ook maar wat sneller lopen om hem klop te geven. Is natuurlijk ook wel gebeurd, maar hij staat nog steeds in het voordeel.

Dus werden de kilometers iets moeizamer afgelegd en werd toch ook genoten van de mooie herfstkleuren van het Zanderplasbos en uiteindelijk toch nog in een tijd van 37.35. Eigenlijke nog steeds niet te klagen, maar een pakweg 36 seconden was toch leuker geweest.

Deze strijd was gestreden. Een 5e plek bij de 50+ veteranen. Vele “oudjes” lopen nog best hard. Een weer supersnelle Wout en een Ludger die het snelle lopen ook ontdekt heeft. Mooi hoor.

De andere strijd was eer het verwerken van de 500 uitslagen, het plaatsen van 650 foto’s, het verwerken van de clubkampioenschap gegevens.  200 namen typen binnen een uur tijd. Soms type je sneller dan dat je loopt. Er ontstaan natuurlijk wel eens een foutje. Ook al doe je de controlle, er staat wel eens een foutje in de uitslagen. Maar niet alleen een foutje door het snelle typen, ook het menselijk handschrift is soms moeilijk, ja soms heel moeilijk te lezen en dan moet je er maar iets moois van maken. En je komt natuurlijk nog meer leuke dingen tegen. Nr 909 plat zijn nummer op zijn kop. Is in 1 keer nr 606. Kom er maar eens snel achter. Iemand de het nummer op de rug heeft. Iemand die het nummer onder de jas heeft. Iemand die 2 keer door de streep komt. Allemaal prachtige voorbeelden waardoor het wel eens fout kan gaan. Maar…………Een lief mailtje is voldoende om de boel weer recht te zetten. Gewoon een lief mailtje en naam of uitslag staat zoals het moet zijn.

De Zandenplasloop zit er weer op en we gaan op weg naar de Koude Polderloop. Met heel veel plezier kijken we weer terug naar de Zandenplasloop. Met veel plezier kijken we vooruit naar de Koude Polderloop. Knus en gezellig in het onderkomen van De Paauw Sierhekwerk. Nee, niet mijn concurrent, want het is mooi samenwerken met hun.

Komt dus allen en gewoon even voorinschrijven. Is voor ieder het makkelijkst.

Na een waardeloze dag gisteren vandaag toch wel gebrand op een mooie 5km tijdens het aflopen van de nieuwelingen van Loopgroep2000. Dit aflopen gebeurd zo’n 3 keer per jaar waarbij opstarters voor het eerst 5km lopen. Wij als wat meer ervaren lopers doen gewoon mee en moedigen natuurlijk de nieuwelingen enthousiast aan. Niet te enthousiast want ik moet ook nog de camera bedienen om wat leuke moment op de gevoelige plaat te leggen.

Het parcours is netjes nagemeten en dus 5km. Ik was vandaag uit op een revance van gisteren. Op dit parcours wilde ik nu wel eens laten zien dat gisteren even niet in mijn programma thuis hoorde. In gedachten had ik natuurlijk een lage 18 min of liefst eronder. Het moet toch een keer gebeuren had ik mijzelf voorgenomen. Echter geen andere snelle lopers, geen hazen, etc dus op mijzelf aangewezen. Even een korte inloop van een kilometer en dan aan de start. Aftellen en knallen De eerste kilometer ging heerlijk en de benen voelden tig keer beter dan gisteren. Een mens zit toch eigenlijk raar in elkaar. Bij kilometer 1 klokte ik een snelle 3.23 en dus volhouden. Eenzaam voorop snelde ik naar km 2.  Een 3.37. Natuurlijk verval, maar het mocht. Maar dan ook niet verder. Helaas kost het keerpunt op de 2.5km altijd wat tijd. Dus door vele andere lopers aangemoedigd proberen de tijd goed te houden. 3.43 was die kilometer. Was wel eens wat slechter geweest. Maar voor een knappe tijd moest ik toch weer aanzetten. En dat lukte. Kilometer 4 op 3.37. Mooi op schema en dan ook nog op schema voor een 17 hoog. Knallen zei ik tegen mijzelf. Ik zag wat lopers die het eerste rondje aan het voltooien waren. Een mooi richtpunt om ze te dubbelen en nog wat te versnellen. En ja hoor dat ging. Een 3.32 knalde ik eruit. En de klok gaf de tijd van 17.54. Flink moe en voldaan uithijgen en snel aan de bak met de camera. Plaatjes moesten er ook nog geschoten worden.

Leuke tijden nu:  5km een 17.54  10 km een 36.54  Allebei 54.  Staat prima. Ik ben tevreden vandaag.

Op naar de Zandenplas!

Na een weekje niet echt trainen vanwege zakenreis naar het beloofde land, vandaag aan de start van de voor mij altijd moeilijke Wolfskamerloop. Denk niet dat ik de enige ben want het is een behoorlijk pittige loop. Ik ging er toch net na het lopen van een pr vol goede moed heen. De Wolfskamerloop is tenslotte ook de loop voor het Veteranen Nederland clubkampioenschap 10km. De laatste jaren op plaats 1 en dat zo dit jaar toch ook weer een mooie prestatie kunnen zijn. Ik voelde me best lekker en had er toch ook wel weer zin in.

Naast mij toch aardig wat andere Running2000 atleten. Marleen Vos, Randy Hendriks, Piet Wassernaar en Remco Grasman. Mooi koppel weer bij elkaar. Ook kwam ik Willem de Ruiter tegen. Ook zo’n snelle 50tig plusser. Dat zou dus in ieder geval weer een leuke strijd kunnen worden. De start verliep prima. Wel eigenlijk weer eens iets te hard. De eerste kilometer is nog verhard en dan komt een pittig onverhard stukje. Die 2e kilometer hakte er op een of andere manier ook goed bij mij in. Hartslag aardig hoog en zeker niet zo snel als de eerste kilometer. Ook de 3e kilometer verliep wel een heel stuk moeizamer als een week geleden. Toen liep het als een trein. Mentaal had ik het even gehad en vocht mij nog door de vierde kilometer heen. Klokje gaf een 3.56 en had ik maar niet gekeken. De strijlust zakte in de benen. De benen die echt niet lekker wilde vandaag. Na 4.5 kilometer vond ik het welletjes. En wat ik eigenlijk echt nooit doe…. ik stapte uit. Kwaad op mijzelf en toen toch wel teleurgesteld zocht ik maar de kleedkamer op. Omkleden en hup naar huis. Op weg in de auto kwam toch wel de spijt. Waarom doe ik dat nou. Waarom stap ik nu uit? Je weet dat het nooit een toppie tijd wordt in Huizen dus een 38 tiger lopen is prima. Weg clubkampioenschap, weg klassering etc. Dan ook nog eens even uitslagen kijken en je ziet dat je echt niet de enige bent die een mindere tijd heeft. Omgerekend gewoon 4e kunnen worden en dan natuurlijk nog een mooie plaats bij Veteranen Nederland. Nu ik dit zit te typen vind ik mijzelf nog steeds een oet… ding en beloof mijzelf dit niet weer uit te stappen.

Morgen maar even een knappe 5km lopen bij het aflopen van de 5km Loopgroep2000 en dan weer vooruit kijken. De Zandenplas komt er tenslotte ook weer aan. 12 November er maar weer klaar voor zijn.

Prachtig loopweer is het. Lekker temperatuurtje, geen wind, geen regen, waterig zonnetje. Wat wil je nog meer. Na een dagje badkamer slopen is het tijd weer tijd voor de reis naar Lelystad. In Lelystad is het ook herfst dus is deze mooie loop georganiseerd door Loopgroep2000 ook genoemd naar de herfst. De Herfstloop. Keuze voor een ieder uit een rondje van 5km of 2 rondes van 5km en dat wordt dan dus 10km bij elkaar.

Ik ga weer gepakt met computer, camera, video camera en sporttas op weg naar de “mooiste stad” in de Flevopolder. Weer een druk dagje. Niet alleen een 10km loop nee, het was weer echt vrijwillger dag.

Een vrijwilliger is iemand die zich belangeloos inzet voor een club of een goed doel. Dit omdat anders dit soort evenementen niet door kunnen gaan. Sommige mensen vergeten dat nog wel eens. Die denken dat het een soort taakstraf van iemand is en daar mag je dan ook best wel eens tegen aanmopperen. Gebeurd niet vaak maar je krijgt best wel eens wat leuke dingen te horen, maar voorlopig is het allemaal leuk werk ook al kost het een paar uurtjes tijd.

Nog eens een keertje opnoemen?  Verwerken van de voorinschrijvingen in Wegwed. Wegwed is het programma dat gebruikt wordt om al de uitslagen uiteindelijk op het web (uitslagen.nl) te krijgen. Voordat je dat kan doen moet je eerst het programma inrichten voor de herfstloop. Niet echt heel veel werk, maar moet wel even gebeuren. Beetje fotograag spelen. 5km fotograferen. Altijd weer leuk om te doen. Wel eens een keertje de geliefde 70-200mm sportlens kopen. Kost wat, maar dan heb je ook een leuk speeltje. Ondertussen de video camera laten snorren zodat er altijd even terug gekeken kan worden wie er nu allemaal over de streep gehuppeld zijn. Na de 5km prijsuitreiking even snel omkleden, effe warmlopen en dan zelf natuurlijk aan de bak. Rondje van 10km lopen, even uithijgen en dan vervolgens de camera weer overnemen en de rest van de 10km op de plaat leggen. Gelukkig loop ik niet al te langzaam dus de meeste deelnemers staan er dan ook weer op. Prijsuitreiking en dan naar huis snellen. Na 1 uur vragen sommige deelnemers zich al af waarom de uitslagen nog niet op het web staan.

Ach eerst even de na-inschrijvers inkloppen. Typende, gelukkig met 10 fingers, zijn de 100 namen er binnen een half uurtje ingeklopt. Gelukkig niet met 2 fingers, anders was je natuurlijk wel even wat langer bezig. Altijd weer hopende dat veel meer mensen voorinschrijven. Snap het echt niet. ‘t Is goedkoper en daar zijn de meeste Hollanders toch wel gevoelig voor.? Maar goed bij de Zandenplas loop gaat vast iedereen dat doen en dat scheelt dan wel 200 namen intypen. Prachtig. Maar we zijn er nog niet. Nu de tijden nog verwerken. De tijden die hopelijk altijd netjes kloppen en niet dat er weer iemand voor de 2e keer over de meet gaat omdat het natuurlijk altijd leuk en gezellig is om je vriendin even op te halen. Mag natuurlijk altijd, maar ze zouden dan wel even het nummer af moeten doen. Al kost het soms wat extra tijd, het komt natuurlijk altijd goed. Gelukkig, de uitslagen staan ook weer op het web. Denk je dat je klaar bent? Nee hoor…. nog even de clubcompetitie verwerken. Even alle inschrijvingen nalopen en kijken we er zo lief is geweest om een kruisje te zetten of je lid bent of niet. Maar gelukkig ook dit komt na af en toe wat puzzelen altijd weer goed. Nog even de benen strekken en dan nog even Running2000 competitie verwerken. Nog niet zoveel leden dus dat is een makkie. Mag natuurlijk ook wel na zo’n lange dag.  Ooh ja, ‘s Avonds laat nog even wat foto’s bewerken en zorgen dat alles netjes op Picasa staat…………………………….

Nu ben ik toch wel erg flink afgeweken van het herfstloop verhaal. Prachtig weer, wel wat spierpijn, maar ook met spierpijn schijn je leuke tijden neer te kunnen zetten. Vandaag aan de start met running man Lutger Stuijt. Lutger die er na wat prachtige aanwijzingen achterkomt dat hij als een raket kan lopten. Zijn eerste snelle 10 moet dit worden. Niet te snel weg Lutger, was het advies van ondergetekende. Maar Lutger had er flink de pas in. De eerste km in 3.25. Kort achter het groepje Wout Mensink en nog een paar van die snelle gasten. Ik er heel iets achteraan. Niet te snel weg. 2e Km de brug op en de bocht om. Weer een prachtige km. 3.32 . Nou dat gaat lekker zo. Lutger wordt bijgehaald en het haaswerk mag gaan beginnen. Lutger op sleeptouw nemende worden mooie km’s afgelegd en geeft het keerpunt een razendsnelle doorkomst van 18.05.  Als dit vol te houden is zou prachtig zijn. Maar helaas. de brug, de benen, allles wordt iets te veel en moet het tempo wat verzacht worden. Lutger komt iets achter te lopen. De snelle adem hoor ik niet meer. Randy staat met een zeer been aan de kant, maar zet het toch weer op een lopen als ik er net voorbij gesneld ben. Toch nog steed leuke kilometer tijden. Zelfs Petrus Lenes komt weer in zicht. Een mooi mikpunt. Bij km 9 ga ik toch echt geloven dat ik nog aardig kan lopen. Het zal toch niet een hele lage 37tiger worden? Mooi man. Dus die laatse kilometer nog even de pas er in. De moede benen moeten nog even flink aan de bak. De bocht om voor de laaste paar 100 meter. Het geloof komt nu echt dat het zelfs een 36tiger kan worden. Dus op met die sprint. Onder luide aanmoedigingen van het grote aanwezige publiek zet ik het op een eindsprint en zie de seconden tikken naar een mooie 36.54. Een Pr en dan zeker een onverwachte. Doelstelling gehaald voor dit jaar. Een pr op de 50 jarige leeftijd. Wat een mooie leeftijd.

Het is weer herfst en wintertijd. En weer tijd voor de Lokoloop competitie. 6 keer een loop van 5km door het Zeewolder bos. Soms een mooi strak parcours, soms modderig en soms glad. Afhankelijk van de winterse omstandigheden. Dit jaar voor eerst in de 50 plus klasse en waarschijnlijk niet echt veel concurrentie. Helaas. Misschien toch ook maar eens gaan kiezen voor de 10km loop. Eerst maar 3 keer de 5km en dan maar eens aan de 10km snuffelen.

Vandaag was het heerlijk loopweer maar de bospaden waren nat en glibberig. Dus daar zeker oppassen geblazen om niet op de snuffert te gaan. Elk jaar zie je weer dezelfde mensen. Helaas is de 5km loop nieet al te sterk bezet maar kan ik mij nog steeds meten met wat jeugdiger lopers.  Rob Stuber meestal voorop en ik er iets achteraan. Eigenlijk wel wat saai, maar ach toch ook wel weer leuk om zo’n wintercompetitie te doen. Misschien dit jaar ook eens wat meer gaan crossen. Het houd je scherp en je wordt er sterk van zeggen ze altijd weer.

Het rondje ging zoals verwacht. Rob met wat afstand over de streep en ik er een 20 tal seconden achteraan. Als 2e overall en 1e in de 50+ klasse.  De kop is er weer af en over een maandje de 2e ronde van de Lokoloop. Zo komen we de winter wel door.

Wat je nooit moet doen is de dag voor een wedstrijd een vlonderplanken terras aanleggen. Je denkt dat je nog een jonge god bent en al je spieren flink soepel zijn, maar dat blijkt dus toch een grote vergissing te zijn. Na een dag hard ploeteren voelden de beenspieren en de bilspieren nou niet bepaald echt lekker. Flinke spierpijn en dat zou de dag erna natuurlijk alleen maar erger zijn. Lekker eigenwijs kereltje ben ik toch. Wie doet er nu zo iets? Maar ja er moet natuurlijk ook wat geld verdiend worden en tevreden klanten worden gemaakt.

Dus als een stijve plank op naar Zeewolde. Misschien zou het na wat inlopen wel verdwijnen. Nou lekker niet dus. Dus deze loop werd net als de Heideloop een ware strijd tegen de klok. Gauw vergeten maar en er voor zorgen dat de 3e Loopgroep2000 loop er eentje zou worden met een prachtige tijd. Meer wil ik er eigenlijk niet over kwijt.